وضعیت فعلی و آینده انرژی های نو

برخی از فناوری‌های استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر پیشرفت چشمگیری داشته و مقیاس خاصی را در سراسر جهان تشکیل داده‌اند. فن آوری های استفاده از انرژی زیست توده، انرژی خورشیدی، انرژی باد، انرژی آبی و انرژی زمین گرمایی استفاده شده است.
آژانس بین المللی انرژی (IEA) مطالعه ای در مورد تقاضای برق بین المللی از سال 2000 تا 2030 انجام داد و این مطالعه نشان داد که متوسط ​​نرخ رشد سالانه کل تولید برق از منابع انرژی تجدید پذیر سریع ترین خواهد بود. تحقیقات آژانس بین‌المللی انرژی نشان می‌دهد که تولید انرژی تجدیدپذیر غیر آبی با سرعت رشد سالانه نزدیک به 6 درصد، در 30 سال آینده، سریع‌تر از هر تولید انرژی سوخت دیگری رشد خواهد کرد. مجموع تولید برق آن بین سال‌های 2000 تا 2030 پنج برابر خواهد شد و تا سال 2030، 4.4 درصد از کل برق جهان را تأمین خواهد کرد که 80 درصد آن انرژی زیست توده است. لطفاً برای جزئیات به «گزارش تحلیلی در مورد چشم‌انداز توسعه و برنامه‌ریزی استراتژی سرمایه‌گذاری صنعت انرژی جدید چین» آینده‌نگر مراجعه کنید.
نسبت انرژی های تجدیدپذیر در انرژی اولیه به طور کلی کم است. از یک سو به توجه و سیاست های کشورهای مختلف و از سوی دیگر به هزینه بالای فناوری انرژی های تجدیدپذیر به ویژه انرژی خورشیدی، انرژی زیست توده، انرژی باد و غیره مربوط می شود. تحقیقات پیش بینی، هزینه تولید انرژی های تجدیدپذیر در 30 سال آینده به طور قابل توجهی کاهش می یابد و در نتیجه رقابت پذیری آن افزایش می یابد. هزینه استفاده از انرژی های تجدیدپذیر به عوامل متعددی مرتبط است، بنابراین نتایج پیش بینی هزینه دارای درجه خاصی از عدم قطعیت است. اما این نتایج پیش‌بینی‌شده نشان می‌دهد که هزینه فناوری استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر به کاهش ادامه خواهد داد.
دولت چین به تحقیق و توسعه انرژی های تجدیدپذیر اهمیت زیادی می دهد. کمیسیون اقتصادی و تجارت دولتی "برنامه پنج ساله دهم" را برای توسعه صنایع انرژی های نو و تجدیدپذیر تدوین کرده است.
قانون جمهوری خلق چین در مورد قانون انرژی های تجدیدپذیر با تمرکز بر توسعه بهره برداری حرارتی خورشیدی، تولید برق بادی، استفاده بهینه از انرژی زیست توده و استفاده از انرژی زمین گرمایی تدوین و ابلاغ شد. با حمایت قوی دولت، چین در زمینه تولید برق بادی، تولید نیروی جزر و مد اقیانوسی و استفاده از انرژی خورشیدی پیشرفت چشمگیری داشته است. انرژی های نو (یا انرژی های تجدیدپذیر مناسب تر است) عمدتاً شامل انرژی خورشیدی، انرژی باد، انرژی زمین گرمایی، انرژی زیست توده و غیره است. پس از دهه ها اکتشاف، بسیاری از کارشناسان داخلی و خارجی بیان کرده اند که این روش انرژی حرارتی را نمی توان به شدت توسعه داد. این نه تنها منابع زمینی را که انسان ها برای بقا به آن تکیه می کنند، تصرف می کند، بلکه منجر به توسعه اجتماعی ناسالم می شود. توسعه انرژی زمین گرمایی همان ویژگی های استفاده از تهویه مطبوع را دارد. به عنوان مثال، توسعه در مقیاس بزرگ منجر به تخریب محیط خاک سطح منطقه می شود که منجر به تغییر محیط زیست محیطی دیگری می شود. انرژی باد و خورشید منابع انرژی پایان ناپذیر و سالم برای زمین هستند و به ناچار در آینده به جریان اصلی منابع انرژی جایگزین تبدیل خواهند شد.